Stel je eens voor…..

Stel je eens voor dat uit een grote oceaan
Een druppel vol energie opspringt in de lucht
De druppel voelt zich apart in zijn afgescheiden vorm
Als hij terugvalt vloeit de druppel weer uit in zijn bron
En wordt weer één met de grote oceaan

Stel je eens voor dat jij ook een druppel bent
Je springt op uit de grote oceaan
Je raakt afgescheiden en denkt: “ik ben apart”,
“ik ben uniek en individueel”, zoals iedereen
“Maar ik wil niet alleen zijn, ik zoek verbondenheid”

Stel je eens voor dat we allen uit één zelfde oceaan komen
Afkomstig uit dezelfde bron, wij zijn de druppels
Waarom zouden we het elkaar dan zo moeilijk maken
Immers, als we iets essentieels delen met elkaar
Doen we onszelf pijn als we een ander pijn doen
Uiteindelijk vloeien we weer terug in de oceaan

2012, Marcelle

 

Wat ben ik?

Ben ik mijn lichaam?
Ben ik mijn gedachten?
Ben ik mijn handelingen?

Als ik geloof dat ik BewustZijn ben, hoe kan ik dan al die dingen zijn?

Mijn lichaam verandert per seconde….
Mijn gedachten gaan alle kanten op…….
Mijn handelingen bewegen mij van links naar rechts……

Kan “Zijn” wel zoveel beweging en verandering “zijn”?

Als ik geloof dat ik Bewustzijn ben, dan ben IK een bron van rust en stilte, het hart van de tornado.

Dit stelt mij gerust…….

Mei 2013, Marcelle